| Sistemske bolesti u trudnoći i uticaj na novorođenče |
| Written by Prof.dr.sc.med. Aleksandar Ljubić |
|
Najčešća sistemska oboljenja koja su od značaja u perinatologiji su: sistemski lupus eritematodes ( SLE ), antifosfolipidni sindrom ( AFS ) i Sjogrenov sindrom. Patogeneza sistemskih bolesti Pojava autoantitela u cirkulaciji trudnice, koja mogu oštetiti plod i/ili novorođenče, predstavlja glavni patogenetski činilac i zajednički je imenilac za sve sistemske bolesti majke. Imunoglobulini IgG grupe mogu da prođu posteljicu od 12 nedelje trudnoće i da dovedu do ošđećenja ploda. Uglavnom ista antitela, samo sa različitom učestalošću, mogu se registrovati u većini ili svim sistemskim bolestima, što potvrđuje tezu o srodnosti tih bolesti. Majke nosioci autoantitela nose rizik od oboljevanja fetusa i/ili novorođenčeta, ali taj rizik nije veliki. Smatra se da da samo oko 5% ili čak manje, plodova ili dece izložene dejstvu majčinih antitela oboli od neonatalnog sistemskog lupus eritematodesa.
Profesor dr sc.med. Aleksandra Ljubić, Direktor Instituta za ginekologiju i akušerstvo, Klinički centar Srbije
|
Sistemske bolesti ili bolesti vezivnog tkiva su termini koji se koriste za brojna oboljenja sa sličnim kliničkim manifestacijama (koje se preklapaju među različitim entitetima), koja dele zajednički patogenetski mehanizam. U njihovoj osnovi je bolest imunog sistema, tj. Pojava autoimuniteta. Imuni sistem prestaje da prepoznaje neke od sopstvenih belančevina u ćeliji, stvara autoantitela i njima oštećuje sopstvena tkiva. Trudnoća predstavlja posebnu situaciju u kojoj bolest ne pogađa samo majku već i fetus kako direktno tako i indirektno. Primer direktnog oštećenja fetusa je situacija kada IgG antitela iz cirkulacije majke uđu u cirkulaciju fetusa 
